Ağlayan Çocuk

Ağlama Krizi Yönetimi

Nefesi kesilinceye kadar ağlıyor, çocuğunuz ağlama krizine girdiğinde ne yapacağınızı bilmiyor musunuz?

Anneler özellikle bu durumu büyük bir merak ve telaş içinde karşılarlar. Oysa çocuklar herşeyi ağlayarak ifade edebilirler, aç olması, altının ıslak olması, sevgi ve ilgi gereksinimi ve ağrı hissediyor olmak gibi..

Ağlama krizlerinin nedenleri çocuğun yaşına göre değişiklik gösterir
ilk bir hafta bebekler kriz şeklinde ağlıyor ise açlıktan olabilir. Bu dönemde genellikle gazı var zannedilir ve sürekli gaz çıkarma için masajlar uygulanır. Oysa anne sütü ilk 3 gün az üretildiği için bebek çoğunlukla açlıktan yada annesini istediği için ağlar. Sık sık emzirmek hem süt üretimini artırır hem de huzursuz olan bebeğin ağlama krizinin sonlanmasını sağlar. Bazen bebekler aç olmasa da ağlar ve annesinin kucağına gittiğinde susarlar. Anne karnında alışmış olduğu ve ona kendini güvende hissettiren anne kokusu ona huzur verir. Her zaman olduğu gibi bu dönemde bebeğiniz ağladıında onu kucağınıza alıp emzirmeniz, onunla sakin bir ses tonu ile sevgi dolu konuşmanız kesinlikle işe yarar.

İlk 3 ay ağlama krizlerinin en önemli nedeni gaz sancısıdır. Her 3 bebekten birinde görülen haftada 3 gün, 3 saatten fazla süren ağlama olarak tarif edilebilir kolik sancısı. Bu durum fizyolojik bir durumdur ve çoğunlukla 3.-4. Ayda kendiliğinden sonlanır. Koliğin nedeni bilinmediğinden tedavisi de yoktur, ilaçlar %100 bu sancıları sonlandırmaz. Ebeveynlerin sakin olması, bebeğin termal konforunun sağlanması (ne çok sıcak tutulması nede üşümesi) gerekir. Bebeğe düzenli kolik masajı yapılması, gaz yapan besinlerden annenin uzak durmasının sağlanması, karnına ılık havlu koyulması bebeği rahatlatır. Gevşek bir battaniye ile kalça eklemi rahat hareket edecek şekilde sarıp sarmalanması, baş ve boyun desteklenerek küçük ritmik hareketlerle bebeği sarsmadan sallanması işe yarayan diğer davranışlardır. Bebek ağrısından dolayı anneyi sık emmek ister, çok emzirmenin sakıncası yoktur, elini veya emziği de emebilir, bunlar da bebeği rahatlatır.

Bir yaşından sonra çocuklar hızlı bir değişim yaşayarak büyüklere bağımlı oldukları halde kendilerini özerk görürler. Konuşurken kendilerini ifade etmekte zorlanırlar, tanıştıkları yeni duygularla nasıl başedeceklerini bilmezler. Bu nedenle vurup tekmeleyerek, kendilerini yere atarak çığlık çığlığa ağlayarak hırçınlaşan çocuğun bu tepkileri normal ve dönemseldir. Ancak ebeveynlerin yanlış tutumları bu davranışların kalıcı hale gelmesine neden olabilir. 2-3 yaşından sonra bilinçli olarak hırçınlık gelişebilir. Aşırı koruma, aşırı serbest bırakma, reddetme, ilgisiz davranma, aşırı baskı uygulama, tutarsız ve dengesiz davranma çocuğun özgüvenini yitirmesine ve hırçınlaşmasına neden olmaktadır. Böyle durumlarda:

  • Anlık hırçınlıkları hoşgörü ile karşılayın.
  • Hırçınlığı pekiştirecek davranışlardan uzak durun
  • Hırçınlığın çocuğun ilgiyi üstünde toplamaya yönelik bir davranış olduğunu bilerek ona olan ilginizi farklı bir biçimde gösterin
  • Anne-baba olarak davranışlarınızın tutarlı olmasına özen gösterin
  • Hırçınlaşan çocukla inatlaşmayın

ÇOCUKLAR NE ZAMAN HIRÇINLAŞIR

2-3 yaş çocuk

  • Engellendiğinde
  • Yaptığı şey durdurulduğunda
  • Oyuncağı elinden alındığında
  • Giyinme ve soyunma aşamalarında

Daha büyük çocuklar

  • Kendini yetersiz ifade ettiğinde
  • Aile içinde sağlıklı iletişim olmadığında
  • Kişilik olarak hırçınlığa yatkınlık varsa
  • Zekanın normalden çok yada az olması durumunda
  • Dinlenilmeyen, önemsenmeyen, ilgilenilmeyen ortamlarda
  • Sağlık sorunlarında
  • Beslenme yetersizliğinde
  • Sevmediği ortamlarda

Hırçınlaşan çocuğunuzun dikkatini dağıtmaya çalışın. Sakin, sabırlı ve net olun. Kesinlikle kızgın davranışlardan , cezalandırıcı yöntemlerden kaçının. Hırçınlık yapan çocuğa o an hissettiklerinizi anlatın. Böyle devam ederse istediği şeyin kesinlikle olmayacağını sakin bir şekilde gerekirse defalarca söylemeye gayret edin. İstediğini verirseniz bir sonraki sefere istediği olmadığında hırçınlığının daha da artarak devam edeceğini bilin. Onu ciddiye aldığınızı görmesini sağlayın.

Sürekli ağlayan çocuğunuzun altta yatan bir hastalığının olup olmadığı ile ilgili çocuk doktorunuzun görüşü alınmalı, gerekli muayene ve tetkikleri yapılmalıdır.

0-2 yaş döneminde ağlamasına hemen ilgi gösterilmesi ve yanına gidilmesi gerekir. BU davranış kalıcı güven duygusunun gelişmesine alt yapı sağlar. 2 yaştan sonra ise her ağladığında istediklerini yapmak yerine bu davranışı sonlandırdığında yanına gidip ilgilenilmeli, istediğini ağlayarak değil, konuşarak anlatması için çocuğu cesaretlendirmelidir.